Zniesienie współwłasności
|
|
Zniesienie współwłasności |
Zniesienie współwłasności Zniesienie współwłasności – każdy ze współwłaścicieli ma prawo żądać zniesienia współwłasności. Roszczenie to nie ulega przedawnieniu. Zgodnie z art. 210 k.c. roszczenie o zniesienie współwłasności może zostać wyłączone w drodze umowy na okres nie dłuższy niż pięć lat. Istnieje możliwość przedłużenia tej umowy w ostatnim roku, ale przed upływem terminu. To przedłużenie można ponawiać. Są dwa tryby zniesienia współwłasności: umowa i orzeczenie sądowe.
W przypadku umowy musi być zgoda wszystkich współwłaścicieli wyrażona w oświadczeniu woli. Jeżeli przedmiotem współwłasności jest nieruchomość to dla ważności czynności prawnej umowa musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Jeżeli współwłaściciele nie mogą dojść do porozumienia i znieść współwłasność w drodze umowy, to współwłasność znosi sąd w drodze orzeczenia. Z żądaniem zniesienia współwłasności przez sąd może wystąpić każdy ze współwłaścicieli. W orzeczeniu o zniesieniu współwłasności sąd rozstrzyga również o wzajemnych roszczeniach współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Sposoby zniesienia współwłasności to: podział rzeczy wspólnej – jest możliwy gdy nie jest sprzeczny z przepisami ustawy, ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem rzeczy i nie pociąga za sobą istotnej zmiany rzeczy lub znacznego zmniejszenia jej wartości. Jeżeli nie jest możliwy podział rzeczy to można przyznać rzecz na własność jednemu ze współwłaścicieli, który jest zobowiązany spłacić pozostałych. Ponadto można sprzedać rzecz wspólną i podzielić sumę uzyskaną ze sprzedaży, jest to tzw. podział cywilny. |
|
|